هستم در عين حال كسانى را كه در راه شيطان هستند ، دوست دارم ؛ چرا كه چنين فردى با اين دوست داشتن جزء آن‌ها مىشود و اين روى گردانى از ايمان ، ضررى براى خداوند متعال ندارد . يعنى اگر تمام بشر ساكن روى زمين مشرك بشوند هيچ ضررى براى خداوند متعال و اولياى او نخواهد بود . از اين رو خداوند متعال حساب را روشن نموده و خطها را جدا كرده است . با اين بيان از قرآن مجيد ، چه كسى مىتواند بگويد كه اهل بيت عليهم السلام در راه خدا نيستند ؟ چه كسى مىتواند بگويد كه اينان هدايت گران بشر به سوى خدا نيستند ؟ پس اگر كسى از اهل بيت عليهم السلام پيروى نكند و از آن بزرگواران اطاعت ننمايد ، به طور طبيعى از غير آنان خواهد بود . قرآن كريم مىفرمايد : « الْمُنافِقُونَ وَالْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ » ؛ « 1 » مردان منافق و زنان منافق همه از يك گروه هستند . كسى كه با منافقان ولايت داشته باشد از آن‌ها خواهد بود و نبايد ادّعاى ايمان كند . اگر انسان جزء زمره ولايت خداوند متعال باشد ، شيطان بر او سلطانى ندارد ؛ چرا كه خداوند متعال مىفرمايد : « إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذينَ يَتَوَلَّوْنَهُ » ؛ « 2 » تسلّط و چيرگى او ( شيطان ) تنها بر كسانى است كه او را سرپرست خود قرار داده‌اند . انسان بايد در احوال خودش بينديشد كه جزء كدام زمره قرار دارد ، آيا ادّعاى تنها كافى است ؟ كسانى ادّعا مىكنند كه ما اهل بيت عليهم السلام را دوست داريم و از

--> ( 1 ) . سوره توبه ( 9 ) : آيه 67 ( 2 ) . سوره نحل ( 16 ) : آيه 100